Anderson zeehond in drievoud. De eerste maakte ik voor mijzelf, met garen dat ik heb gewonnen. De tweede maakte ik voor mijn webwinkel. Want deze is zo leuk om te maken, om te zien, om mee te spelen en te knuffelen, dus dat kon niet bij één blijven!! Toen de eerste klaar was, vond ik dat hij iets extra's moest hebben, en een sjaal is daar altijd goed voor. Bij de tweede bedacht ik de zwemband. En bij 2 bleef het niet, in grijs is hij ook leuk.
Vlak voor het weekend kreeg ik een appje van de buurvrouw, of ik ook een hondenmand kon bekleden. Uh, dat weet ik niet. Maar kom maar langs met dat ding en dan kijk ik ernaar. Nooit gezien bij hen, maar hij bleek ook van haar ouders te zijn. Een niet al te ingewikkeld geval, dus ik zei ja op het klusje. Ik maakte van kranten een mal, en toen kon het spannende gedeelte beginnen, het knippen en naaien. En gelukkig met een goed resultaat, waar hond en eigenaren blij mee zijn. Dat laatste zie je op de laatste foto die ik kreeg van de buurvrouw, waarvoor dank.
Weer een mooierd uit de boeken van Pica pau. Gertrude dragon uit het eerste boek deze keer. Ik verwonder mij elke keer, hoe goed de patronen in elkaar zitten. En zulke mooie details. Als je het leuk vindt, kun je er hier meer bekijken.
Soms zie je iets, en dan bedenk je hoe je dat kunt toepassen/maken voor jezelf (of je webwinkel, haha). Dat had ik toen ik thee maakte voor een vriendin. In de webwinkel heb ik gehaakte koekjes, en bedacht dat daar theezakjes leuk bij gecombineerd konden worden. En dan moet je bedenken hoe ze te maken. Haken en naaien is goed te combineren, dus dat werd het. En ook aan het opbergen is gedacht, een handig zakje met tekst.
Op verzoek maakte ik een Else met bruine kleding. En wat is ze weer leuk geworden. Voordat ze vertrekt, heb ik ze samen op de foto gezet, en die foto's vind ik erg leuk geworden, daarom laat ik ze hier ook zien.
Soms komen dingen samen op een moment dat je het niet verwacht. Zo kreeg ik eind maart een pakket garen van by-ik, Ilse. En de dag erna zag ik een oproep voor sjaals voor Moldavië (die was al een paar weken oud, maar ik had het niet eerder gezien). Toen was 1 + 1 twee. Ik ben gewoon begonnen met haken, en zag wel wat het werd. Na het eerste vierkant, bedacht ik dat ik daaraan verder kon haken voor een sjaal, met granny-strepen van stokjes, en dan aan het andere einde iets anders bedenken. Dat werden 'gewone' rijen stokjes, met een paar strepen erin. Al met al een hele leuke sjaal, en helemaal niet moeilijk. Nogmaals bedankt Ilse voor het garen, en ik hoop dat iemand in Moldavië er lekker warm van wordt komende winter.
Hier lees je de oproep voor de sjaals voor Moldavië.
