27 januari - voor altijd veranderd

Lieve, lieve jongen, voor altijd in ons hart ❤❤❤❤

Jou missen

zit niet in jaren

maanden of weken

Het zit niet 

in een datum

of in al zoveel

tijd verstreken

Het zit niet in dagen

uren of minuten

In een poosje

of zomaar een moment

Jou missen

zit in elke seconde

zolang ik leef

En dat jij

niet meer bij ons bent 

- Papierpleziertjes - Fem

Bewaren

Dit zijn de agenda's vanaf 1984 tot en met 2025. Ik heb ze allemaal nog, het lijkt eigenlijk helemaal niet zoveel. Soms wordt er ook nog in gekeken. De eerste is een blauw 'chinees' zijden boekje, waar ik zelf een agenda van had gemaakt. Vele jaren heb ik een Marjolein Bastin agenda gehad, maar soms wilde ik eens iets anders. De laatste jaren was het steeds een agenda van H-ema, vaak de simpelste die ze hadden. Zoals de roze die jullie zagen in het vorige bericht, deze kostte € 1,00.

Mama

Vandaag vieren we dat mijn moeder gisteren 85 is geworden. Wat een leeftijd hè!? Ze is de enige van onze ouders/opa's/oma's die er nog is. Vorig jaar maakten we foto's met de hele familie. Voor ons voelt dat nooit compleet, maar blij zijn we er wel mee. Vandaag een foto van mijn moeder met mij als baby. Hier is ze 24.

Jarig

Gisteren was ik jarig, en had een mooie dag. Het begon zondagmiddag al, toen kwam een groot deel van mijn broers en zussen, heerlijk om weer bij elkaar te zijn. Mijn moeder logeerde het hele weekend bij ons. En vandaag geniet ik na, en lees alle mooie post nog eens door. En dank je wel nog voor alle felicitaties voor dochter, daar hadden we zaterdagmiddag/avond een hele gezellige verjaardag. Koffie met gebak, rondje door de stad in het zonnetje, en heerlijk eten.

Frederiksoord

Van 1981 tot 1984 zat ik op de Middelbare tuinbouwschool in Frederiksoord. Helaas is de school niet meer als zodanig in gebruik. Ze zijn gefuseerd met andere scholen in het AOC Terra. Het gebouw staat er nog wel, en ik herkende het zeker. De tuinen zijn er ook nog, helaas niet meer op de manier zoals ik ze ken. De structuur is gehandhaafd, maar verder is er eigenlijk alleen nog maar gras en bomen. Alle planten die er stonden, en waarvan wij de Latijnse namen daar leerden, zijn weg. Ik snap het wel, het is allemaal heel erg onderhoudsgevoelig. Naast de tuinen vind je nu museum Proefkolonie. Hier leer je alles over de geschiedenis van dit gebied. Daar gaan wij zeker een keer naartoe.
Op de 4e foto van onderen zie je een haas. Dat is een tuinhaas. Wij werden namelijk tuinhazen genoemd. Ik weet niet of dit de tuinhaas is die in de kantine, 'soos' stond.

 

In de gebouwen van de school zitten nu kleine bedrijven en kunstenaars, ambachtslieden e.d. Van een aantal kon ik een website vinden, en heb die hier geheel willekeurig toegevoegd.

https://intonature.net/
https://www.kolonienvanweldadigheid.eu/bezoek/frederiksoord
https://www.tralaluna.nl/
http://www.stichtingoase.nl/doc/pdf/1999_zomer_natuurlijk-tuinbouwonderwijs-in-frederiksoord.pdf
http://vanswietentuin.nl/historie/

Afleiding

In januari had ik het over afleiding die ik nodig had in de vorm van blogs lezen. Ik vond ook nog op een andere manier afleiding. Door een flinke stapel post te maken voor verjaardagen. Ik haakte slingertjes, nog meer slingertjes, zocht er een tijdschrift bij, en dan mooi inpakken. Daar word ik blij van. En van zo'n stapel ook. Ik hoop dat de ontvangers ook blij werden (dat werden ze, ik kreeg lieve reacties). 2020 is/was mijn jaar van kadootjes voor bloglezers. Daar had ik zin in. Mijn tijdschriften-voorraad is opgeruimd, ik heb er verschillende organisaties en lezeressen blij mee kunnen maken. En vooral in de maanden maart, april en mei was dat extra welkom bij de jarigen, door corona kon je geen visite ontvangen, alleen post. 
Volgend jaar worden het dus weer alleen kaartjes, ik waarschuw maar alvast....

Uit de oude doos: Woonboot

Ons eerste 'huis' samen was het huren van een woonboot. Gelegen op het erf van een manege in Heemstede, in een zijtak van de Ringvaart van de Haarlemmermeer. Toen we er kwamen wonen, was het flink winter. En soms moesten we 's ochtends eerst buiten de waterleiding ontdooien met de föhn. Grappig hoe sommige dingen je altijd bij blijven. We hebben er 3 jaar met heel veel plezier gewoond, januari 1987 - december 1989. Ik laat wat verschillende foto's zien, het zijn ingescande negatieven, niet allemaal even goed ;-)

Deze blauwe I-kea klapstoelen hebben we nog steeds. Waren ze eerst handig als extra stoelen bij verjaardagen e.d., nu deden en doen ze dienst op de studentenkamer(s) van de kinderen. Wie van jullie herkent ze en heeft ze misschien ook?

Opruimen

Afgelopen week was ik een morgen in het huis van middelste zoon, omdat de monteur voor controle/onderhoud van de cv-ketel langs zou komen. En zoon was op veiligheidscursus. Ik zat in een I-kea gids (2019) te bladeren die daar lag. En zag de volgende tekst:

De minimalisme mythe
Raak je gestrest van je spullen? Je bent niet de enige. Uit ons Life at Home Report blijkt dat 'teveel spullen hebben' thuis de grootste veroorzaker is van stress. Teveel wegdoen kan echter weer meer onrust opleveren dan ontspanning. We voelen ons verplicht om met minder spullen te leven, maar onze bezittingen staan ook weer voor herinneringen en dromen. (Betekent de verkoop van die gitaar dat je toegeeft dat je nooit een muzikant zal worden?)

Spullen met emotionele waarde, hoe onpraktisch ook, geven ons een geluksgevoel. In plaats van dingen lukraak weg te doen. helpt het om prioriteiten te stellen en opbergoplossingen in te zetten. Professor Russell Belk, expert op het gebied van de betekenis van bezit, vindt dit ook gezonder gedrag. We kunnen proberen een tijdje zonder bepaalde spullen te leven en ze pas echt wegdoen als we er klaar voor zijn - over een jaar of twee. Of in het geval van die gitaar, nooit!

Deze tekst had ik niet eerder gezien, maar ik vond het een eye-opener. Ik heb heel veel opgeruimd de laatste jaren, en dacht dat er nog wel meer weg kon. Maar als ik nu door het huis loop, en wat weg wil doen, dan lukt me dat niet. En waarschijnlijk voel ik het onbewust zoals hierboven beschreven. En dat geeft rust. Wat er namelijk nu nog voornamelijk in de kasten staat, buiten wat we gebruiken, zijn spullen uit de jaren dat de kinderen klein waren. Hun L-ego, boeken, auto's, P-laymobil, poppen. En ik wordt er blij van, dus het mag blijven. Ik ben wel heel benieuwd, hoe jullie hiermee omgaan. Ik zou het leuk vinden, als je dat in een reactie laat weten.

Nadat ik deze tekst schreef, maakte ik even een paar foto's van spullen die hier 'nog zijn' van de kinderen. Op de bovenste zie je een letterbak die dochter wit verfde toen ze een jaar of 12 was, samen met een winterwerkje van de basisschool. Veel van haar spullen staan hier nog, want een studentenkamer is daar niet groot genoeg voor. Daarna zie je een klok die man maakte voor dochter toen ze 9 (?) was. En op de laatste foto zie je een la met spelletjes en puzzels, één van meerdere zoals jullie wel snappen, het gaat om het idee.